Expositie: Mijn wortels reiken naar de andere kant van de aarde

Neirouz vertelt hieronder over haar expositie, een vertaling van haar tekst in het Koerdisch vind je onderaan.

“Mijn wortels reiken naar de andere kant van de aarde”

In de maand juli exposeer ik in de Bibliotheek van Krommenie mijn digitale kunsttentoonstelling “Mijn wortels reiken naar de andere kant van de aarde”. In deze tentoonstelling toon ik ongeveer “13” digitale illustraties waarin identiteit, cultuur en verbondenheid centraal staan.

In mijn werk beeld ik Koerdische figuren af in traditionele kleding. Hun benen veranderen in boomstammen en wortels die diep in de aarde groeien. Voor mij symboliseren deze wortels verbondenheid met afkomst, taal, herinnering en cultuur – iets dat blijft bestaan, ook wanneer iemand ver van huis leeft.

Mijn illustraties gaan over het bewaren van identiteit op een vreedzame en menselijke manier. Daarom dragen de figuren geen wapens, maar speren gemaakt van olijftakken, als symbool van vrede, groei en hoop. Met mijn werk wil ik laten zien dat het mogelijk is om je eigen wortels en geschiedenis te behouden, terwijl je tegelijkertijd samenleeft met anderen in wederzijds respect en openheid.

Ik geloof dat talen en culturen een bijzondere rijkdom vormen die gekoesterd mag worden. Met deze tentoonstelling nodig ik bezoekers uit om stil te staan bij vragen zoals: wat betekenen onze wortels, en hoe blijven we verbonden met wie we zijn?

Ik ben een Syrisch-Koerdische kunstenaar en illustrator. In mijn werk combineer ik digitale kunst en cultuur om verhalen te vertellen over identiteit, herinnering en verbondenheid.

Koerdische vertaling:

“Rehên min digihîjin aliyê din ê dinyayê”

Di meha tîrmehê de ez li Pirtûkxaneya Krommenie pêşangehek hunera xwe ya dîjîtal bi navê “Rehên min digihîjin aliyê din ê dinyayê” pêk tînim. Di vê pêşangehê de ez nêzîkî 13 wêneyên dîjîtal nîşan didim ku li ser nasname, çand û girêdana mirov bi kok û bingehên xwe radiwestin.

Di berhemên xwe de ez kesayetiyên Kurd bi cil û bergên kevneşopî nîşan didim. Lingên wan dibin stûnên daran û rehên ku kûr di nav axê de belav dibin. Ji bo min, ev reh nîşana girêdana bi esl, ziman, bîranîn û çandê ne; tiştên ku herdem bi mirov re dimînin, heta gava ku ew li dûrî welatê xwe jî dijîn.

Berhemên min li ser parastina nasnameyê bi awayekî aştiyane û mirovane ne. Ji ber vê yekê, kesayetiyên di wêneyan de çekan hilnagirin, lê rimên ku ji şaxên zeytûnê hatine çêkirin di destên wan de hene; wek nîşana aşitiyê, mezinbûnê û hêviyê.

Bi hunera xwe ez dixwazim nîşan bidim ku mirov dikare reh û dîroka xwe biparêze, û di heman demê de bi kesên din re di nav rêzgirtina hevdu û vekirîbûnê de bijî.

Ez bawer im ku ziman û çand dewlemendiyeke girîng a mirovahiyê ne ku divê bêne parastin û nirxandin. Bi vê pêşangehê ez mêvanan vedixwînim ku li ser pirsên wekî van rawestin û bifikirin: Rehên me ji bo me çi maneyê hildigirin? Û em çawa dikarin bi kîjan in û ji ku têne girêdayî bimînin?

Ez hunermend û wênekêşek Sûrî-Kurd im. Di berhemên xwe de ez hunera dîjîtal û çandê têkildar dikim da ku çîrokên li ser nasname, bîranîn û girêdanê bibêjim.